Angekuwa Tajiri Huenda Angeshakufa
Nini Kuwa na Pesa Kungeweza Kumuua?
Ilikuwa saa tatu asubuhi simu yangu ya mkononi ilipolia. Niliipokea na kusema, "Naam!"
"Nilipewa namba yako ya simu na…" yule mwanaume aliyekuwa upande wa pili alitaja jina, lakini nimelisahau.
"Sawa. Naweza kukusaidia nini?" nilijibu.
"Tuna mgonjwa wa figo. Kwa sasa amelazwa katika Hospitali ya Taifa Muhimbili. Hospitali imesema lazima afanyiwe dialysis kila wiki, lakini hatuna pesa, na mgonjwa hana bima ya afya. Yule mtu aliyetupa namba yako alisikia kwa bahati kuhusu hali yetu ya uchumi kutokuwa nzuri na akaamua kutusaidia. Alituambia wewe ni mtaalamu maarufu wa tiba mbadala ambaye ungeweza kutusaidia!" mwanaume huyo alieleza kwa shauku.
Nilitaka kumwambia kuwa amekosea, lakini sikuweza kufanya hivyo. Kutokana na sauti yake, ilikuwa wazi kwamba walikuwa wameweka matumaini yao yote kwangu. Nilimwambia waje kuniona baada ya kupata ruhusa ya kutoka hospitalini, kisha nikampa anuani yangu, nikiwa na matumaini makubwa kwamba wasingetokea. Unajua, sikuwa na ufahamu kabisa kuhusu matibabu ya ugonjwa wa figo. Ingawa nilikuwa na—na bado nina—leseni ya kufanya tiba mbadala, hii ilikuwa mara yangu ya kwanza kuombwa nimtibu mgonjwa wa figo.
Kwa kutojua cha kufanya juu ya suala hilo, niliamua kuliondoa jambo hilo akilini na kuendelea na shughuli nyingine. Saa tisa alasiri, nilitazama nje kupitia mlango wa ofisi yangu. Ofisi yangu iko nyuma ya jengo, na mlango wake unaelekea barabarani, umbali wa takriban mita thelathini au arobaini. Nilichokiona kilinistua: watu wanne walikuwa wakija kuelekea ofisini kwangu—wanawake watatu na mwanaume mmoja. Mmoja wa hao wanawake alikuwa amebebwa mgongoni na mwanaume huyo. Nilibaki nimeduwaa!
Polepole waliingia ofisini kwangu. Ofisi ilikuwa na samani chache sana, viti vya kawaida pekee na haikuwa na kochi. Mwanaume huyo alimlaza mwanamke aliyembeba chini sakafuni, kisha akakaa kwenye kiti kimoja, huku wale wanawake wengine wawili wakiketi kwenye viti vilivyobaki. Mwanamke aliyekuwa sakafuni alikuwa akiugulia kwa uchungu, akionekana kuwa katika maumivu makali au hali ya kutokuwa sawa.
"Wewe ndiye Daktari Juma?" mwanaume huyo aliuliza. Bila kusubiri jibu langu, aliendelea huku akimnyooshea kidole mwanamke aliyekuwa sakafuni. "Huyu ndiye mgonjwa niliyokuambia kwa simu. Jina lake ni Rehema. Sisi wote hapa ni ndugu. Hawa wawili ni dada zangu, lakini Rehema ndiye wa mwisho kuzaliwa. Madaktari wa Muhimbili wanasema anahitaji dialysis. Wanasema lazima asafishwe damu angalau mara moja kwa wiki; vinginevyo, hataishi. Tatizo letu kubwa ni gharama. Kusafisha mara moja kinagharimu shilingi 450,000. Familia yetu ni maskini, na dada yetu hana bima ya afya."
Wakati huo, shilingi 450,000 za Tanzania zilikuwa sawa na takriban dola 197.60 za Marekani.
"Je, mlipata ruhusa ya kutoka hospitalini?" nilimuuliza.
"Hapana, tulimtorosha!" mwanaume huyo alijibu.
Nilianza kutetemeka moyoni. "Huyu mwanamke akifia hapa, nitakuwa kwenye matatizo makubwa!" nilijiwaza. Polisi wanaweza kunikamata, na ninaweza hata kupigwa! Nilijua vyombo vya habari vingelikuza habari hiyo kwa namna ya kupotosha ukweli. Wenzangu katika tiba mbadala wangekabiliwa na maneno ya dharau na lawama. Habari hiyo ikisambaa, hata hakimu angeweza kukataa kunipa dhamana. Kwa ufupi, ningehukumiwa na kupewa adhabu kabla hata ya kusikilizwa kwa kesi yangu!
Dunia haina haki. Hospitali zote zina jengo maalumu la kuhifadhi miili ya waliokufa, linaloitwa chumba cha kuhifadhi maiti. Hata hivyo, hakuna anayeyauliza maswali vifo vinapotokea humo. Inaonekana kufia hospitalini kunachukuliwa kama haki ya kawaida!
Niliamua kuwaondoa watu waliokuwa mbele yangu haraka. Ingawa sikuwa nimewahi kumtibu mgonjwa wa figo, nilikuwa na wazo la namna ya kuikabili hali hiyo kwa mtazamo wa tiba mbadala. Nilichukua pakiti nne za bidhaa tunayoita Haiiba Timam Tea. Pakiti hizo nne zingetosha kwa mwezi mmoja. Miongoni mwa faida nyingine, chai hii ni nzuri katika kuchochea mkojo, jambo ambalo ni muhimu kwa sababu wagonjwa wa figo mara nyingi hupata shida ya kukojoa kutokana na figo kushindwa kuchuja damu vizuri.
Pia nilijua kwamba wagonjwa wa figo kwa kawaida huhitaji lishe yenye alkalini, kwa sababu ugonjwa wa figo mara nyingi husababishwa na asidi nyingi mwilini. Niliandika maelekezo ya vyakula walivyohitaji na nikampatia kaka yake Rehema. Baada ya kuondoka, nilivuta pumzi kwa afueni. "Akifa huko nje, hakuna atakayenilaumu," nilijiambia.
Je, unaamini katika Mungu? Natumaini unaamini, kwa sababu Mungu ni mkuu sana na anaweza kurekebisha hali yoyote. Wiki tatu baada ya siku hiyo, kaka yake Rehema alinipigia simu. Moyo wangu ulilipuka; nilijiandaa kupokea habari mbaya, nikidhani anapiga kuniambia kuwa Rehema amefariki. Kumbe sivyo! Badala yake, kwa sauti ya furaha, aliniambia kuwa Rehema amepona na anataka kurudi kijijini. Nilishangaa sana! Rehema amepona? Sikuwahi kuamini nilichosikia. Lakini ndipo nilipomkumbuka Mungu na uwezo Wake usio na mipaka. Sote tutakufa na kurudi ardhini, lakini siku moja Mungu atatufufua. Hakika, yule anayeweza kutufufua kutoka udongoni anaweza kuponya figo, sivyo?
Nilimwambia kaka yake amshukuru Mungu kwa uponyaji wa Rehema. Tukio hili lilitokea miaka kadhaa iliyopita, na hadi leo Rehema hajawahi tena kuwa na matatizo ya figo. Tangu wakati huo, nimepata fursa ya kushughulikia visa vingine vichache vya wagonjwa wa figo, na nilitumia njia ileile niliyotumia kwa Rehema. Ilifanya kazi!
Siku moja bila kutarajia, Rehema alinipigia simu na kuniambia ana zawadi ndogo kwa ajili yangu. Alisisitiza niipokee, ingawa ilikuwa ndogo, kwa kuwa ndiyo tu aliyoweza kumudu. Nilimwambia asijisumbue. Dakika chache baadaye, nilipokea taarifa kwenye simu yangu—alikuwa ametuma shilingi 5,000 za Tanzania. Kwa kiwango cha ubadilishaji cha wakati ule, kiasi hicho kilikuwa sawa na takriban dola 2.30 za Marekani. Kwa kweli ilikuwa kiasi kidogo, lakini hebu fikiria ukubwa wa moyo uliotoa zawadi hiyo.
Hii ndiyo programu niliyotumia kumsaidia Rehema kupona. Kwa uwekezaji mdogo, unaweza kuipata hapa kwa matumizi yako mwenyewe: PROGRAMU YA HAIIBA KWA AJILI YA KUPONYA FIGO